نامیرا باشیم در عشق ورزیدن... نه به یک نفر که به همه ی جهان هستی .
بینا باشیم در تک تک ثانیه ها که از دل همین ثانیه هاست که میشود گوهر گرانبهایی را بیرون آورد .
شنوا باشیم به آهنگِ موزون طبیعت،که با الهام از این سمفونی زیباست که میتوانیم خلق کنیم آنچنان که شایسته ی ماست .
باشیم ... خوب باشیم .
زندگی را هر روز با دریچه ای تازه ببینیم تا گرد و غبار کهنگیهای کسالت بار بر آیینه ی آن نیفتد ...
تغییر در جهت مثبت را از اصول زنده بودن بدانیم .
پیش بسوی نو شدن .... گذشتن از هر چه کهن
پیش بسوی روبرو .... رسیدنی به آرزو
پیش بسوی طیف نور .... سوار موج پر غرور
پیش بسوی فکر ِ تر .... تا به خدا روانه تر